Zeewolf wordt in ons land steeds populairder. De zeewolf heeft een vin die bijna over de gehele lengte van de rug loopt. De vis heeft een markante kop met grote, naar buiten stekende, tanden.

De vis komt in het noordelijke deel van de Atlantische Oceaan en in de Noordzee voor. De zeewolf verplaatst zich door zijn lijf te laten golven, zoals palingen doen. Het is bekend dat zeewolven trekken, maar exacte gegevens daarover ontbreken. Vermoed wordt dat ze in de lente naar het oosten gaan en in de herfst terugkeren naar het westen.

De vissoort wordt in Nederland als bijvangst door de tong en scholvisserij aangevoerd, maar nooit veel. Voor de import van zeewolf is Nederland afhankelijk van Duitsland, Rusland en Noorwegen, iets wat gevolgen kan hebben voor de prijs en kwaliteit. In Scandinavië vindt men vooral de lever lekker. Van de dikke, stevige huid worden tassen, schoenen en boekomslagen gemaakt. Opmerkelijk detail is dat je aan de schub van een zeewolf kunt zien hoe oud hij is. Aan de meer of minder grote afstand tussen de verharde ringen kun je zien hoe snel de vis gegroeid is. Vooral in de horeca zie je zeewolf steeds meer op het menu verschijnen. Maar ook in het Nederlandse huishouden wint de vis aan populariteit. Het is een uitstekende vis met een heel eigen smaak. Het visvlees is stevig, dus de vis valt niet snel uiteen bij de bereiding. Verder is zeewolf een smakelijke vis met een fijne structuur.